Een maand verder

Lieve kleine man,
Je wordt alweer zo snel groot, je bent alweer 1 maand oud! We zijn gewoon alweer 1 maand pappa en mamma. Jij bent gewoon al 1 maand bij ons.. Ongelofelijk.
De tijd gaat zo snel, ondanks dat ik bijna ieder moment bij je ben heb ik nog het idee dingen van je te missen. Ik wil gewoon zeker weten dat ik bewust alles van jou meemaak. Deze week gaat oma Mieke wat foto's van jou maken, om deze mijlpaal vast te leggen. Je bent namelijk al een stuk gegroeid en ook laat je steeds wat meer van jezelf zien. Het is zo fijn om jou langzaam steeds beter te leren kennen.. Ook ben je druk bezig je lachspieren te trainen, zeker wanneer je kusjes in je nek krijgt. En pappa en mamma helpen je graag met oefenen door deze kusjes te geven!

Paparazzi

We kunnen maar geen genoeg van jou krijgen. Als volleerd fotograaf klikken we we een eind weg met de camera. En wat sta jij er goed op! Dus zodat iedereen mee kan genieten van alle foto's.. Klik en kijk!

Kerngezond!

Vandaag gingen wij al vroeg op pad. We moesten naar jouw vervolgafspraak in het ziekenhuis. Dit keer niet naar de couveuse-afdeling maar naar de kindergeneeskunde. Hier werd je gewogen door de assistente (2990 gram) en gemeten (52 centimeter). Gelukkig mocht je daarna weer in je warme deken, want de koude weegschaal vond je helemaal niks! Toen je weer lekker warm tegen mamma aan lag kwam de co-assistent die nog even naar jouw longen en hartje ging luisteren. Hij controleerde ook nog je heupen en reflexen. Maar je kwam goed door de test. Hierna waren pappa en mamma aan de beurt, meneer had nog wat vragen voor ons. Wij vertelden dat je het thuis hartstikke goed doet, goed je flesje leeg drinkt en een tevreden mannetje bent. Ook de kinderarts kwam nog even naar jou kijken maar ook zij was van mening dat je er prima uitziet, als conclusie gaf zij zelfs: KERNGEZOND! Toen was het snel alle kleertjes weer aan en terug naar huis! Dag ziekenhuis, vanaf nu blijven wij lekker thuis!

Eerste foto's!

Pappa schrijft: Kylan wat langer in het ziekenhuis

Hai lieve mensen.
Bedankt voor alle krabbels, reacties, respects en smsjes. Op dit moment gaat het niet helemaal super. Daan had na de bevalling wat koorts dus werd er besloten haar 2 nachtjes te laten blijven, gewoon voor de zekerheid. Kylan had erg veel moeite met het aanzuigen aan de borst dus die werd zwakker en zwakker. De dokters maakte zich er toch een beetje zorgen om en hebben op de eigenlijke ontslag dag toch nog even bloed afgenomen bij de kleine man, beter ook bleek achteraf. Onze kleine man heeft een infectie opgelopen, dit kan komen door de ruggenprik. Om dit goed in de gaten te kunnen houden en om hem te behandelen is hij naar de couveuse afdeling gebracht en word hem antibiotica toegediend. Inmiddels gaat het wat beter en drinkt hij wel weer. Om hem wat energie te besparen hebben we de borst maar even gelaten en krijgt hij de borstvoeding via de fles. Dit werkt dus alles gaat vanzelf goed komen. Vandaag hebben ze weer bloed afgenomen om ook andere ziektes onder de loep te nemen. Zijn bloed omtrent de infectie ging al een beetje vooruit, maar is nog niet daar waar het moet zijn. Hopelijk mogen we dinsdag naar huis. Daan maakt alles prima door, ze is alleen wat verdrietig dat we nog niet thuis kunnen genieten, en ze dinsdag haar opa moet begraven. Al met al alles gaat goed komen, zolang we maar geduld hebben.

Jouw komst op deze wereld

Lieve Kylan,

Wat hebben wij naar jouw komst uitgekeken! Woensdag 28 april dachten jouw pappa en mamma al dat het zover was. Mamma had al de hele dag, om de vijf minuten, weeën. Nadat de verloskundige kwam kijken bleken dit voor-weeën te zijn. Was dus helaas nog niets aan de hand. Maar ze gingen wel door tot diep in de nacht. Gelukkig heeft mamma nog wel eventjes kunnen slapen. Alleen 's ochtends waren ze daar weer! Niets aan de hand dachten pappa en mamma, zullen vast de voor-weeën nog wel zijn. Toen zijn wij gewoon naar de verloskundige gegaan want daar hadden we een afspraak. Daar eenmaal aangekomen ging de verloskundige kijken, en wat blijkt? De bevalling was al begonnen! We moesten nog eventjes naar huis want de weeën moesten nog wel wat doorzetten. Later op de middag zou de verloskundige komen kijken. Maar nog voor zij er was had pappa maar even gebeld. De weeën waren heftiger geworden en van de verloskundige mochten wij meteen door naar het ziekenhuis. Pappa en mamma hadden al bij het Diakonessenhuis gekeken en daar gingen we die bewuste donderdag 29 april ook heen. We kregen daar een hele mooie kraamsuite. Al kon mamma er niet helemaal van genieten, ze had nogal wat pijn. Maar gelukkig kreeg ze daar een verdoving voor. Zo kon ze toch nog even wat rust nemen. En dat had ze nodig! Na heel hard werken was jij er dan, om 21.21 uur. Maar toen jij jouw gezichtje eenmaal liet zien was mamma al verkocht. En pappa trouwens ook, die de hele tussentijd mamma's handje had vast gehouden. Wat een mooi klein wondertje ben jij zeg..

Geboortekaartje