Lieve Kylan,
Wat hebben wij naar jouw komst uitgekeken! Woensdag 28 april dachten jouw pappa en mamma al dat het zover was. Mamma had al de hele dag, om de vijf minuten, weeën. Nadat de verloskundige kwam kijken bleken dit voor-weeën te zijn. Was dus helaas nog niets aan de hand. Maar ze gingen wel door tot diep in de nacht. Gelukkig heeft mamma nog wel eventjes kunnen slapen. Alleen 's ochtends waren ze daar weer! Niets aan de hand dachten pappa en mamma, zullen vast de voor-weeën nog wel zijn. Toen zijn wij gewoon naar de verloskundige gegaan want daar hadden we een afspraak. Daar eenmaal aangekomen ging de verloskundige kijken, en wat blijkt? De bevalling was al begonnen! We moesten nog eventjes naar huis want de weeën moesten nog wel wat doorzetten. Later op de middag zou de verloskundige komen kijken. Maar nog voor zij er was had pappa maar even gebeld. De weeën waren heftiger geworden en van de verloskundige mochten wij meteen door naar het ziekenhuis. Pappa en mamma hadden al bij het Diakonessenhuis gekeken en daar gingen we die bewuste donderdag 29 april ook heen. We kregen daar een hele mooie kraamsuite. Al kon mamma er niet helemaal van genieten, ze had nogal wat pijn. Maar gelukkig kreeg ze daar een verdoving voor. Zo kon ze toch nog even wat rust nemen. En dat had ze nodig! Na heel hard werken was jij er dan, om 21.21 uur. Maar toen jij jouw gezichtje eenmaal liet zien was mamma al verkocht. En pappa trouwens ook, die de hele tussentijd mamma's handje had vast gehouden. Wat een mooi klein wondertje ben jij zeg..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten