Lieve kleine man,
Ik weet het, het was even een verandering van de dagelijkse routine en jouw eigen spulletjes.. Maar je hebt er weer een logeerpartijtje opzitten. Alleen was het wederom niet zo gepland. Op maandagavond 9 augustus werd je erg onrustig en huilerig. Eten ging niet zo lekker en je was onwijs warm. Nadat we je temperatuur hadden opgemeten (39,3 graden!) haastten wij ons snel naar het ziekenhuis. Pappa en mamma wisten dat het niet goed zat. Na een kort bezoek bij de huisartsenpost konden we gelijk weer terug naar de eerste hulp. De huisarts vond Kylan een bikkel maar durfde hem niet mee naar huis te sturen. Zijn temperatuur was te hoog en daarbij hoeste je erg. Na wat onderzoeken op de eerste hulp en een longfoto hadden ze al een vermoeden. Maar eerst moest jij minimaal voor de nacht opgenomen worden. Pappa en mamma werden er erg verdrietig van.. De volgende ochtend werd er gelijk met antibiotica gestart en werd er nog een bloedonderzoek afgenomen. Toen werd het duidelijk, een luchtweginfectie was de boosdoener. Maar na een dag antibiotica mocht je nog niet naar huis. Er werd nog een nacht bijgeschreven. Ondertussen knapte jij enorm op. Je begon alweer te lachen en sliep niet meer de gehele dag. Zelfs flirten met de verpleegsters was je niet teveel! En op woensdagmiddag waren ze zelfs zo tevreden dat je weer mee naar huis mocht. Nou, dat hoefde je pappa en mamma geen twee keer te zeggen! We moesten thuis wel de antibioticakuur afmaken. Maar je mocht weer lekker thuis zijn met ons, weer compleet met zn allen. Paar dagen later en je bent weer de oude, op wat kleine bijwerkingen van de antibiotica na.. Maar daar doen we het mee, als jij er maar bent!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten